أبكى على ظلي الذي
لم ينبسط حتى انطوى
I weep for my shadow that
Did not unfold before it was folded away
أبكي على الوجه المحلى
بالجميل من الحلى
I weep for the face adorned
With beauty and jewelry
أبكي أنا لشبيهه
في وقت ما امتلأ الكفى
I weep for one like me
When once hands were full
أبكي قضيباً ما اكتسى
أوراقه حتى ذوى
I weep for a rod never clothed
In leaves before it faded away