1. يَا مُمْرِضَ صَبِّهِ بِكثر التِّيه

    أَوْردْتَ فُؤادَهُ بِحارَ التِّيهِ

  2. لا يَطْلُبُ مُضْنىً مُغْرَمٌ فِيهِ سِوَى

    إِبْلاغُ حُويجةٍ لَهُ في فيهِ