فِراقُكِ كانَ أَوَّلَ عَهدِ دَمعي
وَآخِرَ عَهدِ عَيني بِالرُقادِ
Your absence was the first of my tears' reign
And the last of my eyes finding rest
فَلَم أَرَ مِثلَ ما سالَت دُموعي
وَما راحَت بِهِ مِن سوءِ زادِ
Thus, never did I weep as I weep over you
Nor find such an ill-fated journey
أَبيتُ مُسَهَّداً قَلِقاً وِسادي
أُخَفِّفُ بالدُموعِ عَنِ الفُؤادِ
I spend my nights restless, anxious, awake
Seeking with tears to unburden my heart