1. يا منزلاً لم تبل أطلاله

    حاشا لأطلالك أن تبلى

    O abode whose ruins do not decay

    Your ruins are too lofty to decay

  2. لم أبك أطلالك لكنني

    بكيت عيشي فيك إذ ولى

    I did not cry for your ruins

    But I cried for my life in you as it passed

  3. والعيشُ أولى ما بكاهُ الفتى

    لا بد للمحزون أن يسلى

    And life is what makes a young man weep

    The sorrowful must find solace