1. ألا يا أيّها العاذ

    لُ دع لومي وتغبيني

    Ah, O you reproacher,

    cease blaming me and calling me foolish.

  2. وذر عذلي فما عندي

    لمسحاتِك من طينِ

    And leave off reproaching me, for I have no

    clay for your plastering strokes.