1. أُحِبُّكِ يا ظَلومُ فانتِ روحي

    وَروحي عنكِ يواً ما تَنوبُ

    I love you, O cruel one, for you are my soul;

    and my soul can never take your place.

  2. وَكنتُ اقول قَلبي غير اني

    اخاف فانهُ ابداً يَذوبُ

    I used to call you “my heart,” but I

    am afraid—for it is forever melting away.