1. أَبكي الَّذينَ تَبوأوا الغُرَفَ العُلى

    فَجَرَت لَهُم مِن تَحتِها الأَنهارُ

    I weep for those who dwell in lofty halls

    Beneath which rivers flow;

  2. أَبكي لِنَفسي لا لَهُم أَبكيهِمُ

    لا صَبرَ حَيثُ تَعارُفُ الأَبرارِ

    I weep for my own fate, not theirs,

    Where patient souls forego.